Na de nederlaag tegen de Parabool hebben de ROG-ers twee weken rustig aan gedaan, om weer even op krachten te komen. Iedereen had dit verlies op zijn eigen manier verwerkt. Stefan bracht de meeste tijd op zijn bank onder een dekentje door, José was veelvuldig in de Oosterwoldse kroeg gesignaleerd en zelfs Jacob had tot ieders verbazing gedurende twee weken geen bal meer aangeraakt. Marjan had in ieder geval na tijden weer eens goed geslapen na een uitputtende skivakantie.

Kortom, iedereen was weer klaar voor de volgende strijd, tegen de De Granaet uit Dokkum deze keer. In december had ROG in Dokkum gewonnen met 17-21 eindstand, maar een makkelijke pot was het niet en zou het ook nu niet worden. Coach José Berkenbosch was voordat zij bij de topclub ROG kwam coach van de Granaetjes en kent de dus spelers goed. Zij wist de ROGgertjes dan ook direct te vertellen dat de Dokkumers erg pips uit hun ogen keken en dat dit een goed teken voor ROG was. Super!

Na de gebruikelijke voorbereiding op de wedstrijd waarbij Jacob spelend met de bal langs de zijlijn huppelt, Joep zijn lichaampje uit put met core stability oefeningen, Ingrid haar zoveelste zenuwplasje doet en Sophia nog even vrolijk naar pa en ma Zijlstra zwaait, waren de ROG-ers er klaar voor. Echter, de eerste twintig minuten verliepen zeer moeizaam door slap en onrustig spel van ROG, waarbij de kansen niet scherp werden afgerond. Na vier tegendoelpunten achter elkaar stond ROG zelfs op 6-9 achterstand. Het lukte ROG maar niet om op gelijke hoogte met de Granaet te komen. In de laatste seconden voor de rust wist Wilko gelukkig (tot zijn eigen verbazing) vanaf de zijlijn te scoren waardoor ROG op 9-11 achterstand de rust in ging.

In de pauze moesten de roggertjes elkaar te vertellen dat er op een beter, scherper en hoger niveau korfbal gespeeld moest worden om deze wedstrijd binnen te halen. Coach Berkenbosch gaf de spelers vervolgens aanwijzingen en onder luid applaus van de tribune (bestaande uit familie Zijlstra en Gerben, jaja deze wedstrijd had wel 6 euro opgeleverd) betraden de roggers weer het veld. Gelukkig werd het vlaggenschip zoals altijd ook gesteund door de toppers van het tweede, die hun wedstrijd al hadden binnengeharkt en nu eventueel inzetbaar waren.

ROG begon dan ook scherp, maar het lukte hen de eerste helft van de tweede helft (volgt u het nog) niet om op voorsprong te komen. Vermakelijk was het wel, om te zien hoe Marjan bovenop haar tegenstander zat die al gillend en gefrustreerd de scheids aanklampte en hoe Joep zijn tegenstander uit de tent wist te lokken met wat boze blikken. De aanvallen werden in ieder geval beter georganiseerd en toen Anja en Ingrid elkaar aankeken wisten ze beide dat het schot van Anja zou zitten en dat Ingrid vervolgens een vrije bal zou scoren.

Maar ondanks deze en de afstandschoten van Stefan en Wilko wist de Granaet hun voorsprong verder uit te bouwen tot 14-18. José besloot een wissel toe te passen en bracht Ilona in voor Sophia, die een goeie pot had neergezet. Nadat Ilona nog even naar José riep dat ze IlonA heet ipv IlonE, wist ze haar taak met verve te volbrengen; krachtig rebounden en de heren voorin uitspelen. Een goede keus, Jacob zorgde voor belangrijke doelpunten en Wilko wist vervolgens een strafworp te versieren en met zijn sierlijke omdraaibal. Nadien kwam ROG voor het eerst in de tweede helft op gelijke stand, 20-20.

Ook in het andere vak werd dezelfde tactiek toegepast, met de dames onder in de korf werden vele kansen bij heren Joep en Stefan gecreëerd, die zij vervolgens keurig wisten af te maken. Met name door twee belangrijke doelpunten van Joep wist ROG op voorsprong te komen, 22-20. Ondanks een laatste stuiptrekking van de Granaet, was het duidelijk dat ROG de wedstrijd zou binnenhalen. Jacob besloot de wedstrijd met een laatste raak schot, waardoor de stand op 23-21 winst kwam.

Na de wedstrijd waren de roggertjes tevreden. Stefan zat tevreden smakkend aan zijn patatje mayo aan de bar, terwijl José als soort van troost de Granaet dames volpropte met een bittergarnituurtje. Ingrid en Wilko analyseerden de wedstrijd nog even en vervolgens hun bizarre slaapgewoontes terwijl Sophia zich klaar maakte voor een lange derde helft in de stad. Kortom, ROG 1 voelde zich weer in zijn sas.

Nu nog 3 wedstrijden te gaan voor de zaalcompetitie eindigt, volgende week staat eerst Harich uit (altijd lastig) op het programma, komt dat zien!